Pas shumë finance krijuese rikthehemi në të kaluarën.

Etleboro interviston Michele Altamura.


Gazetari: Ndërhyrjet në Ballkan në këto vitet e fundit kanë qënë me të vërtet të ngatërruara për sytë e perëndimit, atëherë, çfarë ka ndodhur në të vërtetë?
Përgjigje: Besoj se perëndimorët nuk kanë kuptuar akoma çfarë ka ndodhur në Ballkan, e nëse një ditë do e kuptojnë, politikanët nuk do kenë rrugë shpëtimi. Mendjet shumë të rafinuara kanë orkestruar e më pas kanë realizuar një grabitje të vërtetë me armë në duar, kanë ngacmuar etnitë, duke stimuluar gjenocide e masakra për të realizuar mashtrimet kolosale.

Gazetari: Vendet ballkanike kanë cilësi të posaçme që i bëjnë ato një “territor” ideal për përplasje?
Përgjigje: Ballkani nuk ka një populI të vetëm, ai përbëhet nga sëri racash e etnish që kanë bashkëjetuar për shumë vite duke rigjetur një zgjidhje provizore, një ekuilibër mjaft delikat, i cili nuk duhej shpërbërë nga asnjë shkaktar i jashtëm, pasi brënda tyre duhej bërë ristaurimi i ballkanizimit. Sigurisht mendjet e rafinuara e dinin këtë e kanë luajtur aq pisët sa varja nuk do mjaftonte për t`iu qetësuar shpirtin e tyre. Nga ana tjetër rregjimi komunist nuk kishte gjetur një ekuilibër, ishte forca e gjërave që i kishte shtyrë të bashkëjetonin me kalimin e kohës. Askush nuk i kishte thënë se duke shkuar në Europë fiton një llotari, bëhesh menaxher, përvetëson femra e pasuri.Kur Fondi Monetar ka filluar të konçedojë financimet njërës palë e jo tjetrës, janë krijuar dallimet e ndryshimet që ngacmonin vëllanë kundra vëllasë.

Gazetari: Pas rrëzimit të rregjimit komunist nevojiteshin paratë për rindërtimin e vendit, e kështu ka ndërhyrë FMN?
Përgjigje: Le të themi se kjo organizatë ka lindur nga qëllime fisnike, por me kohë lobet e kanë poseduar. Aktualisht përdorin metoda të llogaritura që para dhënies së një kredie, vendosin kushte që nuk janë të privuara nga pasoja mbi përbërjen shoqërore. E kështu japin borxhe duke i detyruar qeveritë të vendosin ligje liberiste, ose të përjashtojnë asistencat sociale, duke trazuar kështu shpirtin e njërezve. Për mospranimet e qeverisë përgjigjen me organizatat ndërkombëtare për paqen e kooperimin, siç është Transparency International, që dënoncojnë korrupsionin e nxisin privatizimet. Askush s`e dinte që në 1991 FMN i dha borxh Jugosllavisë, duke pretenduar heqjen e asistencës sociale për Kroacinë e Slloveninë, jo rastësisht dy Shtetet qënë të parat që u bënë të pavarura. FMN duhet akuzuar për Etnocid. Të gjithë e kanë ushqyer atë luftë, e vazhdojnë t`a bëjnë akoma sot: Sarajeva ka akuzuar Federatën Serbo Malazeze për gjenocid, e pretendon një dëmshpërblim e një dënim për serbët e Bosnjes. Ky lloj proçesi është krejtësisht i instrumentalizuar nga Perëndimi. E nga kaosi përfitojnë lobet financiare e bankare, e vetëm ato fitojnë nga konfuzioni, duke i lënë pak e aspak politikanëve të vegjël, të cilëve u japin një makinë, një sekretare, e një celular të bukur e një orë. Multinacionalët e bankat e mëdha për biznesin privatizojnë, blejnë pasurinë e një kombi të tërë me vetë paranë që çdo qytetar posedon nëpër banka. Financojnë akuistimet e tyre me materialin në gjëndje e më paratë në kasë të ndërmarrjeve më të forta, më pas shpërbëjnë kapitalin duke e shitur atë 10 herë më shumë. Do mbërrijë pranimi për të hyrë në Europë vetëm atëherë kur të kenë shitur çdo gjë.

Gazetari: Çfarë po ndodh tani në Republikën Srpska? Përgjigje: Askush nuk e njeh historinë e Srpska, të gjithë kanë dëgjuar të flitet nga kroatët e boshnjakët e askush nuk e ka kuptuar çfarë është. Brenda Bosnjës jetojnë myslimanët që Tito i pat njohur si popull, serbët e Bosnjes që u njihet Rep. Srpska, që do të thotë pikërisht republika e serbëve, e pastaj Herzegovina që do të thotë kroatët. Myslimanët e kroatët janë bashkuar pas luftës, ndërsa serbët janë bashkuar në një komunitet: aktualisht që të tre etnitë janë nën juridiksionin e një administruesi europian që “duhet” të mbajë qëndrim neutral sipas marrëveshjes së Dayton-it. Këto, duke qënë se kanë autonimi administrative e politike, krijojnë një shtet federal të ngjashëm me atë italian, por, kundra çdo tendence europiane, prej vitesh tashmë kërkohet të përqëndrohet fuqia në Sarajeve, vetëm për të krijuar konflikte më të rënda. Admistratorët e funksionarët e posaçëm zëvendësohen, e sejcili thotë vetëm se duhet gërmuar: që prej tetë vitesh gërmojnë e vendosin në skenë proçese për të vazhduar grabitjen e tyre. Populli i serbëve instrumentalizohet sistematikisht, e për këtë arsye un kam zgjedhur të jetoj në një vend me një popull që rrespektoj. Ëndrra ime është që, një ditë shqiptarët, serbët, kroatët, sllovenët maqedonët e myslimanët të bashkohen për të krijuar një gjykatë që të dënojë gjërat e tmerrshme që kanë bërë këto mashtrues. Aktualisht besoj se është shitur çdo gjë, dhe se po akordohen për finalen e madhe, duke vënë në skenë një shfaqje plateale. Duke treguar aq shumë apsurditete, saqë tashmë nuk dinë më se çfarë të thonë: duan të bëjnë një shtet të vetëm, t`i japin pavarësinë Kosovës, e të kthejnë serbët e Srpska në boshnjakë. Çdo gjë është plotësisht kundra kartës së të drejtave të njeriut, pasi serbët janë serbë, e askush nuk ka autoritin për të delegjitimuar të drejtën e egzistencës.

Gazetari: Me këtë ju doni të thoni se bëhet fjalë për Etnocid?
Përgjigje: Nëse duam të tregohemi të sinqertë e shumë të qartë, siç më pëlqen të jem, objektivi është vrasja e sa më shumë persona të jetë e mundur për të zvogëluar popullsinë, të imposesojnë tokat për t`i kultivuar ato e të kontrollojnë të gjithë rajonin e Ballkanit, nuk ka tjetër shpjegim. Që prej vitesh unë analizoj, mjafton të mendosh numrin në rritje të vetëvrasjeve në Banja Luka, pasi të rinjtë nuk kanë asnjë shpresë. Fajdeja është fuqia e zbatuar, e ushtruar nga bankat e mëdha në një mënyrë katastrofale pak është të thuash. Ky popull vuan e stresohet nga presioni i bankave e nga kërcënimet e vazhdueshme të falimentimit. E çfarë janë pas kësaj varret masive: Carla del Ponte duhet të vijë këtu tek unë, të dëgjoje rregjistrimet e asaj çfarë thonë drejtorët e bankave. Lërë pastaj çfarë Srebrenice, kjo është një vepër çakalli e bërë pambarimisht në dritën e diellit.

Gazetari: E gjitha kjo u fshihet popujve të Perëndimit? A egzistojnë burime gazetareske të dizinformacionit?
Përgjigje: “Osservatoriobalcani.org” është sjellës i dizinformacionit, e ka treguar këtë me kohë se është një burim i pabesueshëm. Përsa më përket, shoqata jonë, Etleboro OJQ përmban një portal informacioni apartiak e të pavarur. Lajmet tona përpunohen e mblidhen në brendësinë e rrjetit të kontakteve në të cilat bëjnë pjesë studiozë e gazetarë nga vende të ndryshme, por edhe njerëz të zakonshëm të cilëve u japim fjalën.
Gazetari: Çfarë mund të na thoni për “Europën tonë të vjetër”?
Përgjigje: Si mund t`iu shpjegoj europianëve se edhe ato janë shitur, manipuluar nga një sistem mediatik që u ka mbushur kokat me idiotsira. Toka ime e gjorë, Italia, është plaçkitur edhe Ajo, ajo çfarë sot përfaqëson Shtetin nuk është Shteti. Italia është shitur privatëve nëpërmjet Bankës Italia me miratimin e atëhershëm të guvernatorit Carlo Azeglio Ciampi. Kujtoj momentin kur pashë Ciampi-n tek dilte nga pallati me atë monedhë gati sa nuk qante, dëshiroja t`a pyesja nëse po qante ngaqë na kishte shitur apo ngaqë e kishte kuptuar çmendurinë që kishte bërë. Shpresoj që tashmë të jetë penduar, përkundrazi pritet një e ardhme sigurisht e zezë, “një deklinim i pandreqshëm”, falimentimi.

Gazetari: Atëherë për Italinë paraqitet një fat i njëjtë me atë të Argjentinës?
Përgjigje: Në vendin tonë bankat nuk kanë më para e një ditë do ngrihemi të gjithë me tigane nëpër duar në mes të rrugës, e, një revolucionar i ri i paguar gjithmonë nga Baronët, do na bëjë të besojmë në një epokë të re. Europa sigurisht nuk mund të garantojë zgjidhje për Italinë, tashmë nuk egziston më Bashkimi Europian: ka falimentuar që kur Franca e Hollanda kanë djegur referendumin e Kushtetutës Europiane. Të gjithë ato që i kanë kundërshtuar i kanë vrarë. Aldo Moro në kohën e tij kishte parë qartë, ashtu si dhe Craxi, Falcone e Borsellino. Tani nuk mbetet tjetër veç Berlusconit, që mes të tjerash e kam në qejf pasi tregon se ka kuptuar diçka, ndërsa Prodi, ai nuk do shpëtojë Italinë, përkundrazi do e shoqërojë atë drejt një fati pashpëtim. Ne nuk do kemi një tjetër “Argjentinë”, luftrat sot luftohen vetëm për të bërë shfaqje, pasi zhvillohen çdo ditë në një kompiuter: stampojnë karta, i vendosin një numër e krijojnë paranë. Egziston lufta e kredisë, që indebiton vendin për t`a privuar atë nga pasuritë e veta, e çon pastaj në ngritjen e kriminalitetit e të ngaterresave shoqërore, por janë ato që në fund drejtojnë çdo gjë.

Gazetari: Dëshironi të guxoni një parashikim?
Përgjigje: Besoj se Italia sigurisht do i kthehet monetës komplementare përkrah lirës. Është koha që politikanët italianë të fillojnë të studiojnë çfarë është moneta e sistemi ekonomik, pasi janë injoranta. Kriza energjitike do çojë në hiperinflaksion, paraja do jetë copë letre pavlerë, e do nevojitet t`i rikthehemi monetës si mjet shkëmbimi e jo si instrument fuqie.

Etnocidi fshihet brenda ekonomisë

Anatoçizmi bankar është ai mekanizëm pervers në bazë të së cilit bankat llogarisnin çdo tre muaj interesin mbi interesin pasiv të vjetër, në një spiral debi-interes që nuk njihte fund: në fund të vitit mali me debi rikapitalizohej me interese fajdexhiu deri në 30%. Falë këtij sistemi kriminal 300.000 biznesmenë të vegjël kanë falimetuar, janë përulur, shkelmuar, mashtruar, arrestuar, e vrarë. Janë sëmurur më kancer, kanë rënë pre në duart e racketit të drogës, mes bordeleve, rouletës e dashnoreve. Gjenerata të tëra biznesmenësh të ardhshëm, e kështu edhe zhvillimi i ndërmarrjes familjare është shkatërruar. Kanë provokuar një dëm biologjik, shoqëror e ekonomik të vendit të barazvlefshëm me një gjenocid të vërtetë. Kjo proçedurë, e paligjshme e kriminale, është deklaruar si një krim i vërtetë këto vitet e fundit, e sentencat e para e kanë risinë në 1993 pranë Gjykatës së Vercelli-t, deri në atë të Kasacionit të 16 marsit të 1999. Megjithëse sentencat e kishin minuar ndërkohë të gjithë sistemin bankar në themelin e tij, ku në shumë raste, intereset personale pasive do transformoheshin në një goxha kapital për t`u rikthyer, të cilit i duhet shtuar shlyerja e dëmit biologjik e atij real. Në këtë pikë ndërhyn dekreti “banka shpëtues”, D.Lgjs. nr.342 i 4 gushtit të 1999, që ka kërkuar të evitojë efektet dëmtuese e shkatërruese për institutet e kredisë, duke eliminuar mundësinë për të kërkuar drejtësi për kontratat e mëparshme e të ardhshme në vendosjen e ligjit. Që atëhere qeveria e D`Alemës vendos një dekret që mohonte të drejtën e qytetarit për të kërkuar rikthimin e interesave që i ishin adebituar nga bankat fajdexhesha, e drejtë kjo që i ishte hequr në sentencat e mëparshme, duke i prerë kështu edhe aktivitetin për kontratat e ardhshme pasi anatoçizmi bëhej një klauzole legjitime. E pra një ligj kriminal e i poshtër pothuajse sa sistemi që kërkonte të shpëtonte.
E kështu ndërsa në Kosovë numëroheshin fantazmat, në Bosnjë rizbuloheshin të vdekurit e gjallë, aq mburreshin shtëpiaket Emma Bonino e Carla del Ponte, Etnocidi po zbatohej në shtëpinë tonë. Ndërsa të gjithë mendonin të shpëtonin një vend, po shkatërronin Atdheun tonë. Këto mashtrues e kriminele kanë arkitektuar një mashtrim në mënyrë shkencore e strategjike, me imazhet e një lufte apo të një shfarosje që godasin mendjen tonë me një mesazh të dallueshëm, me metoda të padukshme e subliminale që influencojnë në unin tonë duke na bërë të besojmë se jemi ne hymbësit. E gjitha kjo është fryt i teorisë së rreme psikologjike e psikiatrike. Bankat nëpërmjet Rokfeller-it zotërojnë një institut për kërkimet mendore, ku kanë fshehur kërkimet, shkencën e vërtetë. Kemi pritur 30 vjet për të pasur një “kartë” që provon se çdo qytetar mund të rimarrë paratë e tija, e do duhet të presim edhe 30 vite të tjera për t`i marrë. E ky është një mashtrim, i orkestruar nga Banka Intesa, nga BNL e Unicredit, nga Baronët Hajdutër që e majta i fsheh pas buzëqeshjes prej “budallai” të Prodit tonë. Natyrisht edhe e djathta nuk është më mirë, janë të pambrojtur pasi nuk kanë ngritur as majen e gishtit për t`a bërë egzekutive sentencën e Signoraggio-s.Ky është Etnocidi.

Bashkëpunimi i medias në Etnocidin Ballkanik e në rrëzimin e ekonomisë.

Kriza amerikano-iraniane e përgatitur makiavelisht, do aktivizojë një mekanizëm shkak – pasojë që gjatë javës mes 20 e 26 marsit do sjellë pasoja shumë më shkatërruese se një guerrile në Lindjen e Mesme. Një ndërhyrje ushtarake kundra Iranit do të provokojë një presion pothuajse të menjëhershëm të opinionit publik europian për të mos marrë pjesë në aksionin ushtarak. Paralelisht, rreziku i kapjes flakë i puseve të naftës që do pasonte aksionin ushtarak do shtyeje vendet aziatike, veçanarisht Kinën, të jenë kundra. Shtetet e Bashkuara, apo Izraeli, me siguri do reagojnë në mënyrë unilaterale pa pritur vendimin e ONU-s. Një krizë e rëndë ushtarake e diplomatike do i shtohet pra krizës ekonomike e financiare, si pasojë e krizës së naftës. Kjo do shoqërohet me mosbesim për dollarin, me një krizë për Shtetet e Bashkuara e krahasueshme me atë të 1929, e si pasojë do asistojmë në krizën e liedershipit amerikan, të botës arabo-myslimane, për të përfunduar pastaj në krizën qeveritare boterore e europiane. Situata ushtarake amerikane e britanike në Lindjen e Mesme do përkeqësohet gjithnjë e më tepër, pasojat ekonomike e financiare do të jenë të tmerrshme për Azinë, e sidomos për Kinën e për Britaninë e Madhe. Globalizimi ekonomik do ndalojë, modeli kapitalist perëndimore do falimentojë plotësisht, me dëme politike si në brendësinë e vendeve, ashtu edhe jashtë në vende të mbarë botës. Operacionet kyçe do të vihen në zbatim ndërmjet 20 e 26 marsit, e do kenë një efekt global në të gjithë botën me probleme politike, financiare e ushtarake. Gjatë javës së tretë të marsit eventet do pësojnë një evolucion kritik, të tërhequr nga një përshpejtim i të gjithë faktorëve që çojnë në një krizë madhore, edhe në mangësi të një ndërhyrjeje ushtarake amerikane apo izraeljane kundra Iranit. Nëse kjo ndërhyrje do zbatohet, mundësitë e një krize janë në maksimum. Nevojitet në fakt, t`i kushtohet vëmendje faktit se, me të vendosur shitësit e naftës të pranojnë euron e jo dollarët, do vrapojnë të gjithë në këmbimin e monetës. Dita e 23 marsit, në një krizë të plotë Federal Reserve nuk do publikojë më bilancin e monetës së hedhur në treg, në mënyrë që të vonojë krizën sa më shumë që të jetë e mundur. Kjo do të provokojë mosbesimin e përgjithshëm ndaj dollarit, që do shtyjë hidhjen në treg të të mirave të thesarit amerikan të përvetësuar nga investuesit aziatikë. Pritet që nga ngritja e euro-s do çojë në 2007 në një këmbim të dollarit kundrejt euro-s me 1.7, me një ngritje vijuese të naftës deri në 200$ për fuçi. Paradhënia e krizës është diçka shumë komplekse pasi bazohet mbi një bast, por është e nevojshme pasi me të shpërthyer kriza, kaosi e paniku do pengojnë çdo aksion korrigjues të minutës së fundit. Është e qartë jo vetëm që vendimi për të ndaluar ndërhyrjen dhe për të mos monetizuar debinë e jashtme amerikane nuk do merret, por edhe që tashmë e kanë bërë zgjedhjen për t`u “përballur me fatin”, duke injoruar problemet ekonomike e financiare të të gjithë botës.

Ky skenar ka pasur një evolucion shumë të shpejtë pasi Millosevic po u tregonte gjykatësve prova të sakta që do i kishin dhënë pafajësinë, aq sa është e vërtetë se Carle Del Ponte ka bërë një figurë të keqe, që për të mbuluar fajin e saj të gjithë mediat janë bërë të fajshëm. Ata janë vrasësit e parë, pasi duke e përshkruar Millosevic si një kasap, e kanë bërë të dobët para vendimit të opinionit publik. Presidenti Slobodan Milosevic, ka qënë i vetmi president në histori i proçesuar dhe i akuzuar, as gjeneralët gjermanë që bënë holokaustin e miliona hebrenjve. Një numër ky që me ç`shihet po zvoglohet gjithnjë e më shumë, vetëm nëse nuk propozohet një tjetër “Srebrenica”, me një numër viktimash deri edhe superiore e vetë popullsisë. Një president u vra pasi e gjithë zona ballkanike duhet të pësojë një shpërbërje politike e ekonomike. Kosova do marrë përfundimisht pavarësinë. Vojvodina do ndahet nga Serbia e do bashkohet me komshinë, Hungerinë duke u bërë një shtet. Sangjakati do marrë autonomi nga Serbia dhe e famshmja Bosnja do bashkohet, duke fshirë Srpska, e së bashku me të serbët e Bosnjes, që do pësojnë një fat të njëjtë me atë të Kurdëve, me diferencën se do shfarosen shumë më shpejt, duke qene të paktë në numër në një territor më të ngushtë. Mali i Zi do bëhet një zonë e lirë e trafiqeve ndërkombëtare të drogës. Shqipëria në qetësi po lufton kundra lobeve financiare, në fshehtësi po përfundon një akord me rusët, për një dalje në portin e Vlorës të gaz-sjellësit, duke fshirë tutje projektin Ambo. Është një luftë e heshtur: Shqipëria ka mbetur dy muaj pa drita e mijëra ndërmarrje kanë falimentuar. Kjo duhet të bëj të kuptojmë përse askush nuk dëshiron paqen e sigurinë energjitike, përse vendet janë të gjithë në konflikt me njëri-tjetrin. Etnocidi i popullit ballkanas ka qënë, e akoma sot vazhdon të heshtet nga media, që rrijnë në heshtje, tregojnë shpifjet më të mëdha për të qënë bashkëpunëtor të sistemit.
Në ditët e ardhshme do publikojmë një raport të plotë mbi fazat e krizës, përveç këshillave tona për të garantuar pak së paku mbijetesën. Etleboro falenderon zyrtarisht të gjithë ato që nga Italia po japin vend nëpër forume, të gjithë ato persona me shpirt të mirë që e kanë kuptuar mashtrimin e madh e na kanë dërguar inkurajime. Në veçanti falenderojmë www.disinformazione.it e sidomos il signoraggio network , www.signoraggio.com, të Sandro Pascucci e www.signoraggio.it të Giovanni Sandi e Sabrina Rusick, që na kanë dhënë mundësinë për t`ia arritur e për të qënë të ndjekur në Itali. Së fundi falenderojmë Jean Petit për fotografitë. ”Djema, kam blerë ca aksione, si thoni a bëj biznes? Këtu të gjithë duken kokosha! "

Rikthejmë sërish...
Marsi i përgjakur
Banda e vrimës përgatit bumin e madh

“Sabotimi” si instrument kontrolli mendor

Eventet apsurde që na rrethojnë na bëjnë shpesh të mendojmë çfarë “është bërë” njeriu e çfarë bota, ndërsa pyetja më e drejtë për të bërë është “ku do të na çojë bota e çfarë do bëhemi”. Kemi hyrë tashmë në një epokë të kohëve të vështira, në të cilën problemet ekonomike e energjitike do i çojnë individët gjithnjë e më tepër drejt shkapetjeve mes qytetërimeve, në një gjëndje lufte të përhershme e të kontrolluar. E gjitha kjo ndërsa ai gjoja kryetar shteti Prodi, flet për të mirën e Vendit, duke e ngritur zërin pasi e ka për vete Bashkimin Europian pasi i kanë besuar pozitën e Presidentit të Komisionit, po të njëjtët që kanë krijuar 3000 komisionet sekrete në të cilat bëjnë pjesë miqtë e tyre këshilltarë e teknikët e njohur. Por kur Papa thotë se forcat e së keqes janë tërbuar fare, sigurisht i referohet National Geografic, që pikërisht gjatë këtyre ditëve ka zbuluar se Jezusi nuk ecte mbi ujë, por mbi akull. Duhet saktësuar se National Geografic është një stacion privat, e që shitet si institucion, por në të vërtetë zbaton një kontroll mendor, pasi dërgon nëpërmjet shërbimeve të saj mijëra mesazhe subliminale, gjë që korrupton shpirtin tonë pasi të gjithë ne bazohemi në të ashtuquajturin Matrix, që është në trurin tonë.

Kjo është një luftë psikologjike, është sabotage që shtyn të keqen kundra së mirës, është një kontroll mendor. Që sot nesër do ketë ngadalësime, shkurtime në administratën publike, blackout të energjisë elektrike, çrregullime në fluturime e në transporte, e sidomos do asistojmë në atentate me efekte të mëdha në qëndrat tregtare, apo rrëmbime e sekuestrime: e gjithë kjo do çojë në shpërthimin e hakmarrjes së zotërinjve të luftës.

E akoma do kemi prishje në sistemet e telekomunicionit, ngadalësi nga kufizimet administrative, turbullime në rrjetin e transportit, difekte fabrikimesh industriale, pezullime masive. Sistemi ekonomik do të paralizohet, do bëhet parazitar e të gjithë fuqitë do reagojnë për sabotimin. Sabotimi është një formë kriminaliteti shumë e çuditshme, kundra së cilës është shumë e vështirë të luftohet, e po të arrijë të përhapet do të jetë shumë e vështirë ristabilizimi i një klime të jetueshme për popujt. Kriza monetare dhe ajo e naftës shpejt do ndjehet, situata ekonomike në Shtetet më të dobëta ashtu si dhe për individet do jetë gjithnjë e më të pasigurta si shkak i humbjes së fuqisë blerëse nga rrogat e tyre e nga falimentimet e firmave, tashmë të katandisura në limitin e varfërisë. Pakënaqësia e përkeqësimi shoqëror do shkatërrojnë ekuilibrin politik të shteteve, tashmë i dobët, pasi turmat do ngrihen në demostrata gjithnjë e më të dhunshme. Kriminaliteti, vetëvrasjet e aktet e vetë çmendurisë do jenë tashmë të shpeshta, një rutinë e përditshme, e do kontribuojnë në krijimin e një ndjesie kaotike e përhumbjeje.

Kriza e Iranit shpejt do gjejë një zgjidhje, bota do shpëtohet së shpejti nga heronj e të gjithë do shpallen si sjellësit e stabilitetit politik. Mahmoud Ahmadinejad do kujtohet nga historia si i pari president i vetëvrarë, një autoplagosës që në çmendurinë më fatale po e çon vendin në luftë duke e zvarritur në gremine edhe ekonominë botërore. Edhe marrëzia e tij vrasëse që ka armatosur raketat kundra Izraelit në një moment të rëndë krize, rihyn paradoksalisht në kuadrin e luftës së përhershme, të sabotimit pa limit. Besoni se është e rastësishme që Shtetet e Bashkuara kanë mbështetur në vitet e mëparshme qeverinë e tyre, duke e njohur ideolologjine fanatike e fondamentaliste? Qëllimisht është vendosur në krye të një vendi kaq të rëndësishëm, si për burimet e naftës ashtu edhe për pozitën e saj gjeografike, mjaft strategjike pasi të çon drejt Lindjes. Sot, jemi në një situatë në të cilën forcat e së keqes, të cilat Papa me siguri i njeh, duan të na heqin besimin për të vjedhur identitetin tonë. Ndërsa ne shohim të gjitha këto apsurditete, mendimi do i çojë në ambientet islamike, por që në realitet është një kontroll mendor, pas të cilit fshihet proçesi i çkrishtërimit. Objektivi i tyre është të na heqin besim tonë të brendshëm, për t`a hedhur më pas drejt materializmit. Kur flasim për kërkim mendor është e nevojshme të kuptojmë se po flasim për një fushë krejtësisht në duart e strukturave private, siç është Vodafone apo National Geografic, të cilët e kanë fare mirë të qartë atë çfarë po shprehim këtu. Mundohuni të shikoni ku janë traditat tona, rigjeni e kërkoni pambarim origjinën tuaj për të mos humbur brenda materializmit.

Marrëveshja etnike

Banja Luka - OJQ-ja “zgjidhja jonë” ka shpallur manifestimin e parë etnik, e me një bandë, me ritmin e muzikës popullore, ka përfshirë me sukses të madh serbët e Republikës Srpska.

"T`a bashkojmë strategjinë tonë e shpërndajmë atë në të gjithë botën. Pas bankave janë të vdekurit, pas nesh është historia e inteligjenca e të gjithë paraardhësve tanë.
Mos t`i zhgënjejmë! ”

Këto janë fjalët e Presidentit Cankovic, e OJQ-së "Zgjedhja jonë", i intervistuar nga Etleboro.

Gazetari: Z.Cankovic, kjo është hera e parë që një manifestim është çuar përpara me një bandë që egzekutonte “marrshin tradicional serb”. Sa sukses ka patur kjo iniciativë tek populli?
Përgjigje: Duhet të them me të vërtetë të jashtëzakonshëm. Populli na ndjek mjaft në këtë betejë, e kjo na ka bërë të lumtur, pasi ndjehej lumturia në zemrat e tyre kur dëgjonin muzikën e stërgjyshave tanë, e cila është korrigjuar këto dhjetë vitet e fundit.

Gazetari: Cilat janë aksionet e ardhshme përsa i përket aktivitetit tuaj? Përgjigje: Përsa i përket aktivitetit tonë, kemi tërhequr simpatinë e qytetarëve të Banja Luka-s, edhe përse nuk e kemi reklamuar shumë manifestimin tonë nëpërmjet medias, shumë njerëz kanë marrë pjesë, e duhet të them se kemi mbetur me të vërtetë shumë entuziastë. Pikërisht për këto arsye ne do vazhdojmë me këtë aktivitet edhe me më tepër pjesëmarrës. Në bazën e reformave do kemi programe të bazuara mbi vlerat kulturore e tradicionale.
Gazetari: Me pak fjalë, mund të na thoni cilat janë qëllimet e OJQ-së suaj, e me çfarë merret shoqata juaj?
Përgjigje: OJQ-ja jonë është themeluar vitin e kaluar. “Zgjedhja jonë” është, mund të themi, “rruga e sovranitetit serb”, apo krijimi i një Shteti tonin, që i pëlqen popullit, e që garanton mbrojtjen e kulturës serbe, të inteligjencës sonë e të rinisë sonë, për të cilat gjyshrit tanë kanë luftuar. Na kanë detyruar të pranojmë Shtetin e BIH (Bosnja Hercegovina), në të cilin askush nuk ndjehet rehat. OJQ-ja jonë, i ka dhënë jetë një sërë iniciativash për të mbledhur firmat e për të kërkuar një referendum në të cilin qytetarët e Republikës Srpska mund të deklarojnë hapur nëse duan apo jo pavarësinë e Republikës Srpska nga BIH. Si rezultat kemi mbledhur një numër aprovimesh të qytetarëve të RS që ishin të gatshëm për këtë iniciative. Kjo do të thotë se po na japin të drejtë.
Gazetari: Përse e keni nisur këtë iniciativë?
Përgjigje: Pas Dayton-it, nga ana e Federatës akoma vijnë sinjale që tregojnë nënvlerësimin e institucioneve të RS. Nga ana e boshnjakëve myslimanë gjithmonë egziston dëshira konstante për t`a transferuar fuqinë e institucioneve të RS në ato qëndrore në Bosnje Hercegovinë, gjë që në fund vë në dyshim vetë egzistencën e RS, e të popullit Serb.Europa na mëson se për të hyrë në Tregun komunitar duhet të përshtatemi, pikërisht duke marrë si shembull Italinë, mund të vërejmë se Komunat kanë një autoritet më të lartë se institucionet qëndrore. Kështu edhe ne dëshirojmë të kemi paratë tona që në këtë moment janë të poseduara nga organet qëndrore. Për të dhënë një shembull, një membër i Presidencës së BIH që përfaqëson boshnjakët myslimane, Z.Sulejman Tihic, kohë më parë kërkoi që simbolet e Republikës Srpska të hiqeshin, pikërisht ajo çfarë përfaqëson identitetin tonë, fakti që jemi Serbë, të njohur si popull pjestar edhe i ONU. Kërkesa Z. Tihic apsolutisht kundra kartës së të drejtave të njeriut edhe të vetë ONU.

Akuza e BIH kundra Federatës së Serbisë e të Malit të Zi, para Gjykatës së Hagës, është e paligjshme e ilegale, pasi nuk egziston asnjë ligj internacional për këtë lloj proçesi. Pas kësaj akuze, ndodhet një popull, që është populli Serb. Me këtë akuzë populli boshnjak mysliman tregon sesi një gjenocid ka qënë një pretekst për të fshirë popullin Serb, që para syve të komunitetit ndërkombëtarë paraqitet si popull mercenarësh e kasapësh. Por askush nuk thotë se prezantimi i një populli në këtë mënyrë është një gjenocid prej së vërteti, pasi kështu shuhet jeta e një etnie. Në botë është dhënë një imazh me të vërtetë i shtrembëruar i luftës në Bosnjë, në të cilën myslimanët e kroatët pësonin një numër viktimash të paktën dhjetë herë më të madh, duke u bombarduar vetë për t`u paraqitur si viktima, e pastaj për t`i paraqitur Serbët si vrasës. Populli Serb ka në këtë luftë, si në të tjerat në histori, pësuar masakra, shfarosje e vrasje nga ana e personave, jo të një populli të tërë. Në këtë shekull populli serb ka luftuar gjithmonë për të tjerët, e tani është koha të bëjë diçka edhe për veten e tij.

Gazetari: Në bisedën me OJQ-në Etleboro është folur për një protokoll etik, çfarë mendoni përkatësisht?
Përgjigje: Edhe ne jemi për këtë iniciativë, pasi konsiderojmë se vetëm në këtë mënyrë mund të mbrojmë vlerat njerëzore, në të cilat njeriu do mbetet njeri në të gjitha cilësitë. Me proçesin e globalizimit, me tregun unik komunitare, tentojnë të dizintegrojnë popullin serb, pa ditur se pikërisht një Shtet modern e stabël Serb mund t`i shërbejë të gjithëve për integrimin e stabilitetin në Ballkan. Vetëm kështu një zonë stabël dhe e integruar mund të hyjë në Europë. Është shumë e çuditshme që dhjetë vite më parë luftonim kundra ekstremizmit islamik, e sot Amerika e aleatët e saj sulmojnë vende të tjera me pretekstin e luftës kundra terrorizmit. Neve na duket se po mbrohemi nga sulmet e tyre, por në fund faji mbetet gjithmonë yni.
Gazetari: Keni planifikuar për aktivitetet tuaja të ardhshme të organizoheni vetëm apo të bashkoni forcat tuaja me organizata të tjera?
Përgjigje: Për t`ia arritur qëllimit tone, ne do bashkëpunojmë me të gjithë me kënaqësi. Shohim me prespektive një bashkëpunim me Etleboro, që mund t`i transmetoje aktivitetin tone juve në Europë. Shfytëzoj rastin për të thënë se ne presim një sinjal nga Europa, e dimë se populli europian di t`i vlerësojë vlerat tona të krishterta, e gjithçka ka dhënë populli Serb gjatë historisë për të ndërtuar e për të mbrojtur Europën, për t`a parë moderne e të lirë. Urojmë që të na mbështesin në rrugën tonë, që na drejton drejt një qëllimi paqeje e drejtësie për të mirën e të gjithëve.
Gazetari: Për t`a mbyllur bisedën tonë, Z.Cankovic, dëshironi të shtoni diçka? Përgjigje: Ne jemi Serbë e duam të mbetemi Serbë. Sidoqoftë ne do vazhdojmë në çdo moment mbledhjen e firmave për pavarësinë e RS nga BIH, deri kur t`ia arrijmë qëllimit tonë. Ka edhe aksione të tjera që do na risjellin tek vlerat tona tradicionale. Një sasi firmash do na mjaftojë për të shprehur se kemi të drejtë të kërkojmë arritjen e pavarësisë. Gjyshat tanë, stërgjyshat tanë luftonin një luftë gjakatare për të patur demokracinë e identitetin e tyre. Nuk do i lëmë të besojnë politikanëve tanë se me një firmë mund t`a shesin atdheun tonë.

Stacioni Parajsa

nga Sandro Pascucci
( http://www.signoraggio.com/ )



Çdo ditë e më shumë arrij t`a kuptoj se trajtohemi porsi kafshra për t`u shfrytëzuar.
Dele për t`u qethur, lopë për t`u mjelur, qè për të tërhequr barrën, gomer për t`u shaluar… tani shiheni vetë.Vështroj rreth e rrotull vetes e shoh se çdo aspekt i shoqërisë orientohet drejt po këtij qëllimi. Që nga urbanistika deri tek arkitektura, nga ligja tek feja…

Harrojmë të gjitha parametrat e vjetër e fshijmë çdo kujtim e mësim: sot çdo gjë është marketing, çdo gjë është e përcaktuar për kontrollin mendëror të qytetarëve. Morpheus thoshte: ”Ka fusha, fusha të shkatërruara, ku qeniet njerëzore nuk lindin, kultivohen. Për shumë kohë nuk kam dashur t`i besoj, më pas i kam parë ato fusha me syte e mi”. Qëllimi është të na shfrytëzojnë me teknologjitë e sofstikuara që nuk u lënë vend gabimeve. Meqë fitimi në lojë nuk i lë vend gabimit e si pasojë do çonte në zgjimin e koshiencave kolektive e popullore e pra në një Revolucion Epokal, para të cilit revolucioni francez do të dukej si një piknik në fund të prillit. Le të marrim një shembull të thjeshtë, transporti hekurudhorë: të shkojmë në Roma Termini. në krye të çdo 24 binarëve qëndrorë është i instaluar një maksi ekran prej 50 '' (po kush i paguan këto lojra teknologjike kaq të kushtueshme?).

Të instaluara njësoj në të gjitha kolonat përgjatë gjithë stolave.

Të gjithë Maxi Ekranet TV (MSTV) janë të sinkronizuar mes njeri – tjetrit për të transmetuar njëkohësisht të njëjtën sekuencë reklamash, në një det ngjyrash e zërash hipnotizues. Matrikulla audio/video është perfekte, e saktë në detaj, e pamundur t`i shpëtojë vëmendjes sonë. Kush është frekuentues i rregullt i Metrosë është i mbushur plot me këto qindra transmetime që shfaqen në çdo ekran LCD të vagonave që japin apsurditete banale, në praktikë transmetojnë “asgjënë”!
Ti je mbi metro? Në fakt, ti je“në brëndësinë” e metrosë? E, s`ke ç`bën, duhet të thithësh të gjithë publicitetin e vetë metrosë!!! Sikur të kishin vënë një kurs të latinishtes tani do të bëhesha “ciceron i Ciceronit”.
Duke u rikthyer tek Termini, vërej se një murë i vogël bashkon strukturat që mbajnë dy MSTV në krye të binarëve e që përdorej shpesh për t`u ulur, spikatin shumë maja të mprehta prej çeliku inoksidabël.

Përdorimi i çelikut mbase zbulonte se bëhet fjalë për një normë higjene europiane e zbatuar për të evituar shpërndarjen e prapanicave të infektuara të udhëtarëve të shpërqëndruar (përveç abuzive, në fakt Policia Hekurudhore të largon menjëhere nëse guxon të ulesh mbi to!).
Këto nevoja më bëjnë të mendoj telat e thurur që gjënden mbi çati, mbi shtylla, mbi pemë e gjatë kornizës së pallateve në qytetet e mëdha e që kanë si qëllim largimin e pëllumbave (e të zogjve të tjerë) nga një vend pushimi (në lartësi) e për të evituar kështu antiestetikën e glacave (mbi tokë).
Nga njeriu-lëkundës e nga pëllumbi-udhëtues ka lindur kështu njeriu-pëllumb.
Kjo është gjallesë e re është për t`u qëruar për së mbari, pa pushim paqje. Nuk i duhet lënë atyre as strehim e as ndihmë. Nëse njeriu-pëllumb dëshiron të ulet i duhet të shkojë patjetër në një nga “kafenetë” e shumta të stacionit të trenit. Aty mund të ulet e të konsumojë diçka, çfarëdogjëje qoftë: një kafe, një sandwic, apo thjeshte një shishe ujë (“natyral ju lutem” “natyral nuk kemi, vetëm të gazuar” “i gazuari ma shpif fare” “është lehtësisht i gazuar, po t`a tundësh pak bëhet si natyrali” – bisedë që me siguri ka ndodhur realisht!).
E rëndësishme është të shpenzosh, kryesorja është të qërojnë mirë e mirë pëllumbin, të lehtësojnë.
Fundja është për të mirën e tij, nevojitet gjithmonë të udhëtoje i lehtë.
E kush nuk mund të shpenzojë e kush nuk ka mbajtësen e çeliktë çfarë bën? Qëndron i gozhduar para MSTV e fryhet me publicitet ose ulet përtokë!

Nuk ka rëndësi nëse nuk blen asgjë (për momentin), duhet stërvitur e larguar nga mendimi pozitiv, vija llogjike, nga rrezikshmëria “të reflektuarit në liri në krijimtari autonome”.
Në të njëjtën kohë në të cilën ndodh lavazhi i trurit ngarkohet Rrezistenca e brëndshme e konsumatorit. Spote me borxhe fajdesh të personalizueshme, në një orë (“Dreq! Treni im është një orë e njëzet minuta me vonesë, gati-gati marr një kredi ndërkohë!”) e që mund të pagohet në këste mjaft të favorshme (për kë?) këste mujore për 35 vitet e ardhshme...
Rrezistojmë e më në fund mbërrin treni e delja-njeri-pëllumb mund të hypë i sigurtë mbi vagon.
Akoma pak orë udhëtim e më në fund mund t`i pushojë prapanicën e tij të lodhur mbi divanin e rahatshëm e ta shijojë programin e fundit, edicionin e lajmeve.
A është e mundur t`a lënë njeriun-pëllumb vetëm (!) mbi tren? E nëse pengohet mbi një “ngjarje” të paskeduar, të paprogramuar? E nëse vendos të lexojë diçka interesante, instruktive? Mund të dialogonte me një tjetër qënije njerëzore, deri edhe të flinte, mbase të ëndërronte e përse jo të kthehej në shtëpi me ide të çuditshme. Mund të bënte dashuri me femrën e vet apo me burrin e vet, mund t`a mbante televizorin të shuar e të dilte, duke takuar persona të tjerë, Duke Jetuar Një Mbrëmje Reale... mund (herezi!!) RELAKSOHEJ!
Jo, ky udhëtim i lirë nuk ka të bëjë! E ja tek mbërrin shitësi lokal në stacionin e fundit: ajo çfarë na tremb, i lashtë por akoma i pakapërcyer “gazeta e ditës falas”!

Përfshirja është e shpejtë, e rrufeshme, shkatërruese. Nga të dyja anët nuk kursejne në përvetësim e në zjarrshmëri si dhe për t`i ofruar një kopje nga ana e operatorit (do isha kurioz të dija se çfarë kontrate pune kanë mundur të shqyejnë!) si nga ana e udhëtarit i ringjallur nga fakti se po merr diçka gratis!

“DREQ O PUNË E PARA DHE E VETMJA GJË GJATË DITËS QË NUK DUHET T`A PAGOJ!”

Udhëtari kurajoz merr një kopje, pastaj pa e parë kush me shkathtësi e me lëvizje prej felini kalon pas karrocës shpërndarëse e merr me vete dinak e gjuetar një të dytë e një të tretë kopje!

Të gjitha gratis, harroj faktin se edhe Trojanët morrën gratis një goxha kalë prej druri...
Mbi vagon, në sektorin tim (një vagon mban 90/100 vende për t`u ulur dhe është i ndarë në tre pjesë) janë 26 (njëzet e gjashtë) vende për t`u ulur, të gjitha të zëna nga burra e gra të moshave të ndryshme. Dymbëdhjetë (12) lexojnë me përtacëri gazetën e shpërndarë gratis.
Ishin kopje për t`u shtypur, qe një goxha arritje për Sistemin, apo jo?
Indoktrina është kompletuar.
Për të varfrin njeri-pëllumb nuk pat rrugë shpëtimi (“çdo rezistencë është e panevojshme, do Përfshihesh”).
Tani udhëtari dremit një çikë, lexon pak por nuk kupton asgjë, ngatërrohet, merr nishan divanin, do te rimarrë sigurinë e MOS-mendimit televiziv. Për sigurine e tij, Bankieri Bullafiq Kryetar Suprem i të gjitha këtyre (e shumë të tjera) manovrave, e shikon me butësi e në mënyrë kostante ndërsa udhëtari ynë është në udhëtim.
e mendon: nesër do rinis.
Paratë: stacioni “Roma Termini” është bërë parajsa e marketingut e ofiçina punëtore e kontrollit mendor.
Për t`a përgjithësuar mund të themi pa frikë se që nga mëngjesi në darkë, në çdo moment të ditës e në çdo vend që frekuentojmë ka një kontroll konstant e invaziv për privacy tonë e jetën tonë.
Më shkruani eksperiencat tuaja mbi këtë temë. Udhëtim të Mbarë.

Mbi kalimin e Overland

Krizat ndërkombëtare, luftrat civile e privatizimet nuk janë kurrë të rastësishme, pasi të gjitha ndërlidhen mes tyre nëpërmjet një fije drejtuese, nga një plan i orkestruar nga Lobby - t bankare për kontrollin e burimeve natyrore.
Çdo shtet që ka dalje në Mesdhe në një mënyrë a në një tjetër i duhet të ballafaqohet në skandale e probleme internazionale, në histori të çuditshme e të dyshimta që lënë pas burra Shteti të arrestuar apo të indinjuar, qeveri të shkatërruara, ndërsa multinacionalet e Bankat, u organizojnë banketet. Duhet të bëjë të reflektojmë fakti që Overland me mjetet e saja e aparatet e saja ka kaluar nëpër vija detare e duke prekur etapa të gjitha në udhën e luftës.

Pas 1991, Banka Botërore pushtoi e plaçkiti Shqipërinë, Fondi Monetar Ndërkombëtarë e debulon duke e transformuar në një shoqëri debitore për t`a privuar nga dalja në det. Mbërrin në Vend edhe Misioni Alba, që ishte e vetmja ushtri në botë që ka pranuar të hyjë në Shqipëri e paarmatosur, është fuqia katolike që, sëbashku me vizitën e Papës, ka hyrë në riposedimin e tokave që në të kaluarën i përkisnin Vatikanit. Me luftën në Jugosllavi shumë popullsi myslimane kanë mbërritur në Ballkan, e mes këtyre edhe shumë shoqëri tregtare arabe, kuvaitjane e libaneze. Shqipëria në fakt ka një pozicion mjaft strategjik, ka një gji natyral në Portopalermo dhe në Vlorë: mund të jetë qëndra si dhe terminali ndërkombëtarë.

Të gjitha forcat financiare arabe janë vënë nën akuzën e qeverisë amerikane për terrorizmin si qëllim ndalimin e dikujt të vinte dorë mbi ato porte. Për momentin në Shqipëri ka dy entitete, British Petrolium si dhe Shoqëria Tregtare Naftanxjerrëse italo-rumene. Një marrëveshje me Italinë për privatizimin e “ujit” në një lokalitet të jugut të Shqipërisë po konkludohej tashmë: kjo komune është në fakt shumë e pasur me burime uji, ndërsa popullsia e ndërmarrjet janë të privuara nga një dhunti e tillë. Ndërsa operacioni po arrinte në një përfundim të mbarë, në mënyrë misterioze e të pashpjegueshme, burimi përfundon të gurgullojë, ose të paktën e zvogëlon sasinë e ujit që buronte në mënyrë të atillë që të mos lejonte më nënshkrimin e investimit. Në fakt, kur Presidentët fillojnë të kundërshtojnë, të thonë jo për të gjetur një marrëveshje me rusët, që kërkojnë një dalje në Detin e Mesdheut, Shqipëria mbetet dy muaj pa drita pas një pakti të ulët me Beogradin falë mirëqënies ruse. Qindra biznese të vogla falimentojnë, e ndërsa Media nuk lëviz as gishtin për të denoncuar këtë krim. Përveç kësaj, sa për t`ia shtuar dozat, ambasadorët nxehen shumë pasi kishin mbetur në terr: Presidenti në atë këtë rast u përgjigjet publikisht se ambasada amerikane nuk paguante që prej dy muajsh e gjysëm një faturë të vetme.

Gjatë këtyre muajve shumë të gjatë Shqipëria është praçkitur e zhgënjyer nga ambasadorë, burra Shteti e lajmëtarë të paqes, nga traktate bilaterale prej dy qindarkash, pasi llogaritë e bëra ishin te kalimit unik. Për vite me rradhë multinacionalët e kanë çshtetëruar e kafshuar të gjithë kalimin e tyre, ndërsa Shoqatat si Mjaft e Acac kontrollonin e sulmonin partitë politike që mbronin, me injorancën e tyre, politikën e qeverisë. Ajo çfarë ne sot asistojmë është fryti i një të vërtete të mohuar, të dizinformacionit e të Etnocidit të popujve të tërë.

Serbia është bombarduar dhe Mali i Zi kërkon ndarjen. Në të gjithë këtë, Milo Dukanovic, kryeministri malazez, prej shume kohësh është objekt hetimesh në Bari e në Napoli për trafikun e cigareve nga Mali i Zi drejt Italisë. Kështu që, sa herë që qeveria malazeze del jashtë kufijve detare, Ansa si dhe Gjykata e thërrasin për të rivendosur rregulloren e gjërave.

Bosnja, shpirti i shpirtrave të Ballkanit, është copëtuar më dysh e pastaj në tri pjesë. Kanë ndërtuar kështjella fallsiteti, mes shfarosjes e urrejtjes mes rracave, pasi as serbët e Bosnjes, as Myslimanët duhet të kishin një dalje në det. E kështu kush ka guxuar manovrën e vështirë është dërguar në Hagë nëpërmjet Carla del Ponte -s e Komisarit Europian, që nuk janë tjetër përveç se predikues e shërbëtorë besnikë të bankierëve, ndërsa Transparency International e Eurfor monitorojnë e kontrollojnë. Çuditërisht çdo herë që këta roje të Baronëve Hajdutër bëjnë një blic gjejnë njëqindmijë euro nën dyshekun e politikanëve.

Kroacia ndodhet në po të njëjtën situatë, pasi është nën shahun e Carla del Pontes, që kërcënon se do ngrejë pluhurin e urrejtjeve të lashta etnike, duke iu kthyer kështu Serbëve paratë e 12 viteve më parë si dhe tokat nga të cilat janë dëbuar, sigurisht mbasi Vatikani te ketë rimarrë të tijat.

Kanë kartat e dokumentat, kështu mund të manipulojnë të vërtetën për të shantazhuar e për të mbajtur në grusht Shtetet sovrane e që sovrane nuk janë më, popujt e tyre janë spostuar dhe etnitë janë shpërndarë duke krijuar një kaos e duke ushqyer konflikte etnike. Vatikani, me rastin e konfliktit në Ballkan, nuk u vu në anën e krishterëve orthodhoks, por në të myslimanëve, duke i dhënë jetë Bosnje Hercegovinës, që do të thotë Kroaci e Bosnje. Një zgjidhje që nuk ka fare të bëjë me takimin ekumenik, për të cilin flitet shumë, e mbase për këtë ka ardh kaq shpejt Shkëlqësia Wojtyla për të evituar një hetim të tepërt mbi postin e tij. Nga intereset e tija imobiljare e spekulluese, me ndërhyrje të thella në sistemin bankare e deri dhe në një pjesmarrje në Kazinon e Montekarlos, Vatikani ngjan më tepër me një Holding sesa me një institucion fetar.
Sipas një proverbi të lashtë, i cili thotë, nëse “asgjësoni të shënjtit e hapni burgjet, do shikoni se do mbretërojë paqja ”; në fund të fundit e thotë edhe Bibla se besimtarët e vërtetë janë ato që jetojnë si vëllezër e motra, ndërsa të tjerët janë mashtrues. Duke vazhduar udhëtimin tonë në linjën e Overland, takojmë Greqinë, e cila m.gj.th. bën pjesë në Komunitetin Europian, mban akoma një deklaratë lufte kundra Shqipërisë. Grekët në fakt kanë përvetësuar tokat e Çamëve shqipëtarë, një etni kjo shumë e vogël që prej kohësh po e denoncon këtë vjedhje. Me çfarë shihet Greqia përveç fitimin e Kampionatit Europian të futbollit, e të qënurit qendër e olimpiadave, është edhe diçka tjetër. Këto kohët e fundit qeveria greke është goditur nga një skandal i madh, pasi të gjithë ministrat dëgjoheshin nga Vodafone, përfshi këtu edhe shërbimet sekrete: merreni me mend, deri dhe tekniku është vetvrarë para se të shpërndahej lajmi. Në fund, jo të gjithë e dinë se egziston një kontrast i qartë e i rëndë mes Istrias e Italisë, që në këtë moment po jep “nën banak” nënshtetësinë të gjithë istrianëve.
Në këtë epokë të paharrueshme anglezët, nëpërmjet National Geografic, rrjeti më i famshëm i mesazheve subliminale, po thonë se Jezusi nuk ecte mbi ujë, po ecte mbi akull.
E akoma, pas pyetjeve e përgjigjeve me Prodin e arrestimit të Provenzanos, Berlusconi ndërhyn e thotë se shumë skeda të vlefshme kanë përfunduar në plehra: ja tek fillojnë kundërshtimet e intrigat e mashtrimet.

Pak gjëra mbi të majtën e të djathtën

Bernardo Provenzano, është arrestuar në të vërtetë tre ditë para ditës së arrestimit zyrtar, apo kur Ministri i punëve të Mbrendshme pohoi se është ndaluar egzekutimi i një atentati islamik, duke lavdëruar burrat e inteligjencës. Kur flas për atentat ne i jemi përgjigjur menjëherë me tonin e duhur, duke i treguar se kush ishin të dërguarit, kush ishin kriminelët e vërtetë. Arrestimi i Provenzano qe një monovër plotësisht politike, ekonomike e strategjike e për ato që duan të krijojnë idenë se ai nuk vlen më asgjë, gabohen, gabohen madje edhe shumë. Një ditë një X person shumë i rëndësishëm e me influencë më ka thënë se gazetarët flasin e shprehin “Kotësira”, “Pa Paratë e pa të hollat” nuk vlen asgjë. Zgjedhjet, pak të çuditshme na kanë dorëzuar në duart e një parlamenti ku “Di Pietro” e “Rosa nel Pugno” kanë vetëm një zë në kapitull, e kjo sipas tyre do të thotë qeverisje? Cossiga ndërkohë ka vënë në dijeni se nuk do interpellohet në mënyrë apsolute, pasi tashmë ai është mjaft i moshuar për t`u marrë me kësisoj lojrash. Libia muajin e kaluar u ka bërë të qartë të gjithëve se nuk do qëndrojë gojëmbyllur e se nuk do mbetet jashtë biznesit, pas të ashtuquajturave “fletepalosjeve blasfeme”, që në fund të fundit dëshironin t`u hidhnin hi zyve duke fshehur mesazhe evidente. Gheddafi sigurisht nuk është bërë për t`u dëshiruar për sa i përket çështjes së radarëve, e ka kujtuar se ai është akoma aty ndërsa aksionet e tija vazhdojnë të jenë të sigurta në Maltë.
Këtë lojë të madhe do e quajmë “Shipping”, vetëm për të theksuar se “askush nuk është budalla”. Zotërinj e Majta po përgatit një goditje që i afrohet imagjinatës më të shpifur! Zoti Prodi është pjesëtar i të njëjtave lobby që u takuan në Britani, e ka në program të krijojë një interport në Maltë për shkëmbimin e mallrave. Ndërsa një tjetër Lobby dëshiron Urën sipër Ngushticës së Mesinës, ashtu si dhe realizimi i projektit të MAAS, interporti i Katanias që do bëhet qëndra e re për këmbimet tregtare të produkteve agro-ushqimore si drejt Europës kontinentale ashtu edhe për Mesdheun.

Çdo gjë do varet nga një aksion i stilit të lartë, nga vijueshmëria e një lufte të nëndheshme: portet amerikane e angleze po i kalohen në pronësi disa shoqërive në Dubai, me kapitale që sigurisht nuk e kanë prejardhjen ekskluzivisht nga nafta-nxjerrëset e nga kapitalet myslimane. Kapitalet e Dubait janë turpi i Islamit, e duhet të jemi të kujdesshëm për të mos e hedhur shikimin nga financuesit e vërtetë, d.m.th. Bankierët Perëndimorë, siç janë Goldman Sachs që po bën të pamundurën për të poseduar portet angleze, të përfaqësuar nga disa personazhe të bortës islamike, si p.sh. Bin Laden. Objektivi është kontrollimi i trafikut të mallrave, ku vija detare ka si pikënisje Kinën e duke mbërrirë deri në Europe duke kaluar nga ngushtica e Suezit e portet e Ballkanit.

Fushata e blerjeve ka filluar tashmë, e nuk besoj se ndokush do numërojë votat e nëse do e bëjnë sidoqoftë do jetë një farsë. Secili ishte i sigurtë se po mashtronte tjetrin e pra kishin marrë edhe masat e duhura për t`u kauteluar në një mënyre a në një tjetër. Kështu që tani edhe ndonjë i penduar, si Fiorani, do kujtohet për tangjentet e derdhura për ndonjë deputet të Forza Italia për të mbështetur Fazio e shkallëzimin në BNL: sa më shumë që dëgjohen fjalët “për të mirën e Vendit” aq më tepër do ecin hetimet duke kaluar kënetën që ishte krijuar. Një tjetër Piramidë korruptimesh kolosale po afrohet, duke shpresuar që ndonjë tjetër gjykates të mos mashtrohet sërish, e të shihet në pasqyrë të bërtasë “O zot sa i fortë që jam”. E kështu ndonjë humorist po tërbohet mbi podium për të përfituar e ka menduar mirë të pajiset në shtëpi me internet, e kështu, askush s`mund t`a zbulojë në këtë mënyrë. Para telekamerave të gjithë këndojnë himne për Të Mirën e Vendit, e si fëmijët e shkollës fillore thërrasin “Unë Fitova”, ose “jemi kompaktë” për të garantuar stabilitetin e qeverisjen, por në të vërtetë po thurin një Telë që nuk mund t`a imagjinoni dot.

Posta në lojë është Azia, e po hidhen mbi kockën për t`a shqyer si të çmendur. Në brendësinë e Mesdheut, 60.000 mijë anijet do bëhen 250.000 mijë, e kush do fitojë nga ky biznes kolosal? Në cilët porte do zbarkojnë e cilat shoqëri do fitojnë luftën e vërtetë? E pastaj të gjithë thonë Për të Mirën e Vendit...

Një rikthim në energjitë e rinovueshme?

Rikthehen biokarburantët duke drejtuar luftën e tyre kundra benzinës e naftës duke filluar nga Belgjika. Ministria federale e Financës belge në fakt ka autorizuar shitjen e vajit të kolzës duke e defiskalizuar nga akshisat nëse duhet akuistuar direkt pranë prodhuesit lokal, përveç përdorimit efektiv të këtij vaji si karburant i çdo mjeti. Do jetë e mundur pra, të mbushim rezervuarin e makinës plot pranë çdo koltivuesi i paisur me një presues e një distributor, me një çmim sigurisht më të leverisshëm përkundrejt derivateve të naftës: 70 cent ndaj 1.1 € për diesel. E zgjedhur për vetë karakterin e saj më pak shqetësues e ekonomik, por edhe nga ambicia për t`u furnizuar nga një agro-kultivues lokal, vaji i kolzës mund të qarkullojë lirisht nëpërmjet disa modifikimeve teknike që mund t`i bëhen automjetit. Pjesët e këmbimit mund të gjenden në internet me çmimin prej 500 eurosh për t`iu përshtatur në mënyre autonome ose nga instalues të specializuar, me një çmim të përgjithshëm që varion nga 1.500 deri në 2.000 €. M.gj.th., për këtë tip karburanti mjeti i transportit ideal mbetet transporti kolektiv. Për këtë arsye ky tip karburanti mund të ketë një dopio qëllim edukimi qytetar: sensibilizimin e qytetarëve në përdorimin e biokarburantit, duke përhapur kështu energjitë e rinovueshme, e në të njëjtën kohë rishqyrtimin e nevoja tona në përdorimin e trasportit e të konsumit. Vaji i kolzës në Belgjikë, siç është tashmë hidrogjeni në Islandë, e cila po zhvillon projektin e këmbimit të transportit publik e të flotës së peshkimit të saj, si qëllim pavarësinë e ishullit nga ana energjitike ndaj kapitalistëve të naftës. Hidrogjeni, një gas i çmuar që përmban cilësi të dyfishtë, të qënit burim energjie dhe formë energjie, mund të prodhohet duke shfytëzuar burimet tona të energjisë të rinovueshme nëpërmjet teknollogjive që mund të fitonin menjëherë mbi koston e prodhimit e të shpërndarjes së “karburantit”. Reduktimi i prodhimit të anhidridit të karbonit e të dioksidit të karbonit mund t`i bënte shumë më të jetueshme zonat urbane, nëse energjia e re mirëpritet nëpërmjet adaptimit të vetë stilit të jetesës. Një krizë nafte mund t`i bënte derivatet e naftës aq të kushtueshme e kështu do zvogëlonte për sytë e konsumatorit vlera e këtyre tipe enegjie. Kërkimi prej kohësh duket se është ndaluar, ose më saktë është ngrirë e nuk është përhapur, në vantazhin e teknollogjive shumë më të vjetra por sigurisht ideale për të mbajtur në fuqi pozitat e fituara. Nafta do zëvendësohet nga gazi, prandaj Gazprom mund të jetë Opec i ri. Bërthamorja po fiton terren, ekonomitë e reja sjellin investime të jashtëzakonshme pasi përveç se është një burim interesant energjie, është një armë e fuqishme shkatërruese. Kështu Kina dhe India armatosen, ndërsa Amerika është e gatshme të godasë centralet iraniane bërthamore. Europa për të mbijetuar ka nevojë për bio-karburante, për energji të rinovueshme e të kollajshme për t`u gjetur në tregun lokal, i duhet të ndyshojë stilin e jetesës, pasi me të mbërrirë zotërinjtë e luftës në Iran, edhe ne do pësojmë sulmin e inflaksionit të lartë e nga shkurtime të gazit nga ana e Rusisë.

Crak GM. Rrëzohen gënjeshtrat e shteteve të bashkuara

General Motors varet tashmë në një fije peri. Faktikisht e falimentuar. Crack-u, që mund të shpallet zyrtarisht gjatë javës që vjen duke ngjallur tmerr, ka parë tek rrëzohet një nga ndërmarrjet më të mëdha amerikane.
Një tjetër sintoni e faktit që mburrja e kotë e amerikanëve si dhe egoizmi po copëtohet pak nga pak. Gjigandi më këmbë prej argjili po fillon të vërë në dukje të çarat e mëdha të themelit të tij. E kush do nxjerrë lajmin, me një buzëqeshje të patinuar, pas një gosip e një tjetri? Cnn. Çfarë do të thotë që maska e fuqisë e themeluar nga amerikanët po copëtohet me të vërtetë, si baltë ë tharë në diell: është vetë i sëmuri që tregon plagët e tmerrshme që po i shkakton kolera e që e korrupton nga brenda. Tashmë e kanë kuptuar realitetin e fakteve e nuk shpikin më përralla për lajmet në të cilat të gjithë janë të lumtur e të kënaqur. Sigurisht Cnn e ka zvogluar, duke pohuar se problemi ishte se nuk paguanin më rrogat, nuk ka thënë qartë mbi falimentimin e Gm, por ka cituar përciptazi problematika të tjera.
Cilat probleme? Këto nuk janë gjëra të lindura kohët e fundit. Në 2005 Gm ka pësuar një humbje netto prej disa miliarda dollarë. E sipas burimeve, shkojnë në shifra që variojnë nga 6 në 8 milionë dollarë. Aksionet e 12 muajve të fundit kanë humbur një të tretën e vlerës së tyre. Furnizuesi kryesor i komponentëve, Delfi, është edhe ajo në këmbët e Pilatos. E janë sindikatat ja i kanë vënë thikat në fyt këtij gjigandi që po vdes. Duan një rikompensim për rrogat e vonuara. Para, për të cilat të punësuarit, tashmë mund t`i heqin shpresat. Pasi kur vdes një ndërmarrje, të parët që dalin të humbur janë punëtorët e gjorë që i janë bindur për muaj zërit të pronarit. Analistët e Gm thonë se çdo gjë do shkojë për së mbari. Kaluan dy javët e vështira, të hënën çdo gjë do jetë më mirë. E të hënë pas të hëne, punëtorët presin të ndriçojë sërish dielli për shpresat e tyre të zbehura se mund të paguhen e se do kenë një të ardhme të sigurtë. E nëse do kenë uri, do ngopen me ajër të skuqur. Nevojat e përditshme, urgjencat e mundshme si persona realë janë të dhëna që pak u interesojnë të korruptuarve që drejtojnë numrat e financës së lartë. Tregu i shtëpisë së Detroit është edhe ai në rënie.

Nga Gm, në një të fundit lëvizje sketerrë që duket se është ai i të notuarit një hap larg nga përmbytja, japin lajmin se po ecin mirë shitjet e Suv. Por mjaftojnë fuoristradat hibride për të shpëtuar General Motors, për t`a nxjerrë jashtë varrit? Sigurisht që jo. E fundit urgjencë shpëtimi, e fundit barkë shpëtimi për të shpëtuar ato pak që kanë mbetur, më fatlumët për t`ia mbathur (nga dhomat me butona, jo nga sinxhirë montazhi) ma diçka kontrete nga kjo përmbytje duket se mbetet shitja e një firme satelitare që prodhon Gm, që quhet GMAC.
Mbetet për të parë nëse do ia arrijnë t`a shesin këtë qingj të ngordhur. Ndërkohë më të shkathtët organizojnë një goxha funeral të stilit të lartë: pjesa më e madhe pergatitet për të veshur pelliçen më të bukur e të gjërë për ceremoninë e funeralit. Në këtë mënyre mund të fshehin motorskafin i shpëtimit, e për të mos u fundosur së bashku me shtëpinë prodhuese të motorëve të Detroit, një ndër lapidarët e ekonomisë, e troditur thellë nga rënia e saj. Njësoj si të thuash: ke vdekur, të përdori si komordare shpëtimi, për të mbërritur në breg e për të mos u fundosur edhe unë në këtë det me peshkaqenj.

Gazetarët çmenden e radarët në tilt

Duket me të vërtetë shumë e çuditshme që dy radarë të kalojnë në tilt në një distance kohore prej pak ditësh. Ajo çfarë ka ngjarë është një mister me zgjidhje të kollajshme. Përgjithësisht kur një aeroplan ka vonese e justifikojnë këtë vonese pas problemeve teknike, kur i kërkon Bankave çfarë janë këto kosto shtese për t`u paguar, përgjigjen se kjo është politika bankare. Ndërsa kur nuk paguan një këst protestohesh, por premtimi që bën për të paguar nuk është subjekt i praktikave fajdërore. Sot pyeta veten, çfarë mund të jetë vallë një grevë e gazetarëve? Mbase në këtë mënyrë nuk mund të hetojnë mbi radarët në tilt, sepse do kene bërë të kalojë diçka që duhej përdorur këtë javë, meqë atje poshtë do tërbohet vetë ferri. Sipas burimeve tona, tridhjetë gjuetarë janë ankuar me dyqanet që shesin plumba fallco: në praktikë, kanë parë tek kalon një turmë zogjsh anormalë, që u kanë gjuajtur, por asnjëri prej tyre nuk ka rënë përtokë. Në këtë pikë pyes veten, kush ishte në fluturim në hapsirën ajrore italiane gjatë blackout-it të radarëve? Duhet hetuar se ku ndodhet në këtë moment flota e marinës amerikane e angleze, ku janë aereombajtësit. Vrimat e trafikut ajror të së premtes u shkaktuan pikërisht nga standby i radarëve të kontrollit të Fiumicino e Malpensa, që me siguri fshehin transferimin e aereoplanëve në bazat italiane me arsenalin relativ të raketave. Këtu nuk duhet të harrojmë të shtojmë, eventet e çuditshme që po pasojnë njëri pas tjetrit.

Mediat e korruptuara

Çfarë po ndodh në Iran??

“Po përgatitet një luftë bërthamore” është përgjigjia që mund të japi një dëgjues i mesëm, ndërsa ndjek i shkujdesur lajmet. Mediat më të përhapura prej ca muajsh janë në punë në ndërtimin e një opinioni publik mbi “krizën në Iran”. Në këtë përfundim kanë mbërritur si pikësynim që pjesa më e madhe e personave të trembet nga një luftë bërthamore.

Përse-ja është kollaj për t`u imagjinuar: kohët e fundit pjesa më e madhe e shërbimeve gazetareske në televizion, në shtypin tradicional, on-line, japin tituj të tillë si “krizë bërthamore”, “luftë bërthamore”, “përshpejtimi i armatimit bërthamore i Iranit”, “Irani ka uran të gaztë për të ndërtuar 10 bomba atomike”, “AIEA jep alarmin e disa praktikave të paqarta mbi programin e kërkimeve bërthamore irakene”. Dëgjuesi i mesëm, që u kushton pak vëmendje lajmit e pastaj ec përpara, i mbetet ndjesia “e një boshatisje, që kujton atë të ndjerë para tregimeve e imazheve të katastrofave bërthamore”. Pak ka rëndësi nëse bëhet fjalë për imazhe historike të sulmeve në Hiroshima e Nagasaki apo për skena të marra nga filmat stereotipe hollivudiane. E gjitha është një realitet televiziv. E ndërtuar “ad hoc” për t`u marrë si e vërtetë. Siç janë shërbimet gazetareske që shohim sot e që na bëjnë të besojmë se po përgatitet një luftë bërthamore në Lindjen e Mesme. Imazhe ky që ngatërron atë që në të vërtetë është krahu i hekurt, të lidhur me intereset e naftës, që po zhvillohet mes diplomacive ndërkombëtare.
Proçesi për të ndërtuar një monster të ri meslindor, në kërcënimin e ri për qytetërimin demokratik perëndimor, ka filluar me zjarr muaj e muaj me parë. Kur mediat informuese kuptuan se kohët ishin pjekur tashmë për të cilët Amerika kishte zgjedhur të kalonte tek Irani pas Afganistanit e Irakut, janë spostuar pak nga pak, ne fshehtesi, lenten e zmadhimit mbi atë republikë islamike. Më parë duke çuar në zemrën e lajmit deklarimet djegëse të presidentit iranian Mahmoud Ahmadinejad për Izraelin. Pastaj duke u rikthyer tek integralizmi islamik që informon aksionin e tij administrativ. Ndonjë kalim i ri për Izraelin e pastaj mbërriti pjata e fortë: “kriza bërthamore”.
Një krizë që për momentin duket së pari diplomatike e ekonomike dhe që është bërë bërthamore vetëm për të shitur më tepër gazeta, e për më tepër spektatorë. Një rreth më i gjërë klientele, ku do ngacmojnë pak nga pak frikën e pastaj armiqësinë ndaj Iranit për operimet i tija të fundit me uranin. Ndërsa i kanë kushtuar pak e aspak vëmendje faktit që nga janari i 2006 Irani shet naftën në euro, e jo më në dollarë. Dëmi i stërmadh ekonomik që është bërë, së pari SHBA-së, nga shpërbërja e petrol-dollarit është një e dhënë që nuk ka mbërritur akoma në veshët e komponentit të mesëm të opinionit publik. E për këtë qëndron në shtëpinë e vet duke mallkuar Iranin e duke shpresuar që të mos hedh ndonjë bombë atomike mbi kontinentin euroaziatik. Pasi informacioni institucional ka krijuar për të këtë vizion realiteti.
Një proçes që është parë tashmë në luftën e Afganistanit. Në epokën kur media krijonte për ne realitetin, një refleks spekullues i historisë me të cilën kanë dashur të na mashtrojnë në duart e fuqisë amerikane duke i mbajtur si shpëtimtarët e botës, kjo ka qënë ajo për të cilën ushtarët kanë sulmuar një shtet sovran për të mbrojtur të gjithë perëndimin, në rrezik pas atentatit të Twin Towers, e për t`i liruar arabet e gjora nga mbulimi barbare i trupit të tyre, të shpirtit e të mendjes me burqua.
I njëjti proçes, sërish, është parë për luftën në Iran. Rrëfenja që thuhet është edhe njëherë pretendimi për të mbrojtur botën perëndimore civile nga barbarët irakene, që kishin armë atomike e bakteriologjike për të shkatërruar qytetërimin perëndimore. Një rrëfenje aq morracake, që për fat shumë pak e kanë besuar. Në Angli, ja tek është një revolucion i vërtetë, opinioni poblik i ka bërë thirrje kryeministrit Tony Blair për t`iu përgjigjur për gënjeshtrat e thëna. Ndërtimi mediatik përreth rastit në fakt ka bërë të kërcasin shumë gështenja nga zjarri. Edhe një herë një sulm i ndërmarre ka kaluar si kryqëzate bamirësie, me martirët e shkretë të ushtrive perëndimore të impenjuar në çlirimin nga diktatura të një popull të shtypur. Një reportazh i “Mjekët Pa Kufi, i realizuar në bashkëpunim me “Vëzhguesin e Pavia” mbi krizat e harruara, referon se gjatë vitit 2005 lajmet e Day, Rai, Mediaset e 7-ta, u kanë kushtuar krizës irakene 136 ore, 7 minuta e 30 sekonda. Mjaft kohë për të krijuar një opinion që duhej shprehur më pas nga dëgjuesi i mesëm. Një opinion që pak apo aspak është në dijeni të interesit ekonomik, që ka qënë çështja kryesore në rrugën për përvetësimin e puseve të naftës në Irak. A e di kush se në Nassirya, ku kanë vdekur Karabinierët e kontingjentit italian, ishin pa shiko sa çudi, 12 puse nafte të Eni-t? Në të njëjtin raportazh, lind si skarso apo zero vëmendje u është dedikuar luftrave që bëhen sot në botë. Konfliktet që përgjakin veri-lindjen e Indisë e të Bregut te Fildishtë nuk janë përmendur kurrë nga network kryesore televizive. Pak minuta për Kongon, Sudanin, Ugandën. Gjysëm ore për Kolumbine e Haitin, tre çerek ore për Çeçenine. Për Somalinë bukurinë e një gjysëm ore, ish koloni italiane. Duke konsiduar se trajtohet vetëm gjysëm ore vëmendje vjetore totale, që do të thotë asgjë. Por aty nuk janë rrëfenja, edhe pse jane morracake, por si qëllim kanë te tregojnë ligjërimin e vënies në majën e shpatës pasuritë e të tjerëve. Flitet për luftra të lara me gjak, dhunë, më ere të keqe gjaku të shpërndare e kufoma të dekompozuara, për të cilët asnjë boyscout amerikan mund nderohet e të krenohet. E atëhere le të vriten si kafsha tek kasapi, por larg syve të publikut.

Nuk na mbetet tjetër veç një grusht dollarësh

Çdo gjë hesht. Duket një qetësi të çuditshme në bursat e në tregjet ndërkombëtare, pavarësisht se Kina firmosi një kontratë historike dhe kriza me Iranin ngjyroset gjithnjë me tonalitete më të forta, pas presionit të qeverisë amerikane ndaj Rusisë e aprovimit të zgjidhjes së ONU. Po na gënjejnë, në tentativën për të mbajtur në një situate me gjëndje më pak kritike se Ekonomia Amerikane. Porositë industriale janë në zbritje, dhe peshorja tregtare rregjistron një defiçit shqetësues, që sipas fjalëve të Bernanke, nuk implikon me çdo kusht rrëzimin e dollarit. Publikimi i të dhënave të M3 të bazës monetare, mund t`i lejoje FED-it të hedh në treg para pa asnjë kontroll, gjë që do çojë në një zhvlerësim të dollarit, dhe të ngritjes së taksave të interesit, e pak do vlejë përhapja e një mosbesimi të përgjithshëm të investuesve që do vrapojnë për tu çliruar nga dollarët.Sheshi i biznesit gjatë kësaj dite mbyll në të kuqe, listat duken të penalizuara nga frika ndaj një ngritje të ardhshme të kostos së dollarit i pasuar nga mbledhja e të martës 28 të organit ekzekutiv të Fed, e nga shqetësimet që vijnë si pasojë e rritjes së shitjeve të kapitalit të patundshëm që ka çuar në ngritjen e rendimentit të titujve të Thesarit. Në të njëjtën kohë ari, bakri, nafta, argjendi, e vetë urani po vlerësohen gjithnjë e më tepër, pasi dollari është në një humbje progresive të fuqisë blerëse duke konfirmuar se nuk ka asnjë prespektivë rimarrje të ekonomisë së shteteve të bashkuara. Tashmë shtetet janë çliruar nga të gjitha rezervat e tyre të çmuara, duke marrë një grusht dollarësh si garanci për dibinë e tyre: në këtë luftë pra do fitojë kush do arrijë të akumulojë më shumë ar që të jetë e mundur. Edhe një shpërthim i krizës iraniane me qëllim ndalimin e hemorragjisë së dollarëve që shpejt do krijohet, me çfarë parash Amerika do ia arrijë të paguajë debine e saj? Do i duhet të zhvlerësojë monetën në 80%, ose mund të aktivizojë projekt ligjin, të redaktuar e të aprovuar në marsin e 2003, që është emisioni i dollarëve të rinj, US Notes, duke bërë lëmsh të gjitha aspektivat e pra gjithashtu edhe skenarin që do krijohej.Analistët fillojnë e dyshojnë se fantazma e shëmbjes po lulëzon pak nga pak, gjithnjë e më shumë. Edhe sa kohe mund të qëndrojë ky ekuilibër i parakohshëm i bazuar në parashikime të një fundi shumë të shkurtër e mbi ngushëllimet e dobëta të Bernankes?

Synimet e mundshme: “Banda e Vrimës” përgatitet për të bërë një kolpo me efekte të larta mediatike.

Vazhdon qetësia më apsolute e shtypit mbi vendimet e rënda e të rëndësishme të Federal Reserve në ditët e kaluara. Shumë analistë kondordojnë në opinionin se të dhënat e statistikat e bursës fallsifikohen për të vënë në një ekuilibër të rrezikshëm të ardhmen e ekonomisë botërore. Ndërkohë vazhdon vlerësimi i arit, argjendit, e lëndëve të para, të konsideruar paqësisht si më të mirat rezerva në rast ngritje të rrezikut finaciar. Në një heshtje surreale të gjithë presin mbledhjen e së hënës të komitetit egzekutiv të FED, gjatë së cilës do merret një vendim i rëndësisë jetësore, me siguri një zhvlerësim i thellë do shkaktojë një rrëzim fatal të bursave botërore. Me t`u dhënë këto parathënie, një ngjarje e tmerrshme, si një atentat, mund të bëhej si boomerang, e do ngatërronte përgjegjësinë e shëmbjes së bursave, që nga fillimi në fund, ndaj terrorizmit ndërkombëtar. Nga ana tjetër miqtë nuk harrojnë në momentin e nevojës.

Është me të vërtetë për t`u çuditur sesi Franca ka alarmuar qytetarët e saj duke bërtitur me të madhe “alarm” për avarinë e virusit të pulave. Dyshimi se pas kësaj fushate mediatike po përgatitet diçka, është konfirmuar nga fakti që Franca ka dhënë deklarata të forta për një çështje të tillë, ndërsa Anglia ka bërë tashmë gati listat.


Dy muaj më parë në kanalin e La mansh është mbytur një anije, dhe qeveritë kanë bllokuar peshkimin në atë zonë. Tuneli që bashkon Francën me Anglinë po rregjistron humbje të mëdha, dhe një “vrimë” në brendësinë e saj do shëronte situatën falë fondeve për rindërtimin, dhe po e njëjta “vrimë” do ndihmonte në fshehjen e mbeturinave bërthamore, pikërisht siç ka qënë në Somali, kur u ndërtua një autostradë në një terren aq të dyshuar.

Nuk është për t`u përjashtuar se për t`u goditur është edhe kanali i Suezit, duke bllokuar kështu Mesdheun si dhe trafikun me prejardhje nga Orienti, duke lehtësuar kështu Izraelin në operacionet e armatimit.
Duhet të presim pra një tjetër atentat, të paguar mbase nga kolpoja e plaçkitjes së bërë një muaj më parë në Londër, në mënyrë të shpejte e pa dhimbje, pa shumë proleme duke përvetësuar më shume se 50 milion sterlina. Historia siç duket po ripërsëritet, evente të ngjashme me atë të Aldo Moros: një rrëmbim i thjeshtë për të paguar një atentat. Siç ka paranjoftuar muajin e kaluar Etleboro, FED Reserve po përgatit një ndërhyrje në tregun e valutës amerikane. Ftojmë të gjithë pra, të çlirohen nga monedha e derivate në dollarë, para se të vlejnë më pak se zero. Duket shumë e çuditshme që në një farë pike përshpejtohet e gjitha nga një plan i programuar, pikërisht kur të gjithë politikanët ndërkombëtarë flasin për “përplasje mes qytetërimeve”, e xhamite shpërthejnë: po ndezin një luftë, duke sinkronizuar kohët e deklaratat, me fakte e ngjarje që duken se qëndrojnë. Sërish kërkojmë, të merret në konsideratë me seriozitet çështja e vaksinës kundër avarisë, çfarë fshihet në brendësine e kësaj vaksine? Një firmë private pohon se e ka një vaksinë, atëhere duhet hetuar se kush janë pronarët: pas ngjarjeve që po ndodhin ka një fije drejtuese. Qarku po mbyllet, ngjarjet po kuadrojnë në një zgjidhje të vetme, për t`i shërbyer një objektivi të madh: një mashtrimi të përmasave kolosale. Atentati i vërtetë po përgatitet në Zvicërr, ku një grup bankash ka vendosur të krijojë një monedhë të re, për të pasur një kontroll imediat në lëndët e para të çdo vendi. Projekti i bankierëve është të vendosin në qarkullim monedhën elektronike, duke pasur një njësi matese të vendosur unilaterisht e të garantuar vetëm nga file elektronike. Ky kostellacion ngjarjesh duhet sjellë në dritë, sot ne jemi viktima të një sistemi fajdeje që lëviz telat e egzistencës sonë sipas dëshirës. Qëllimi i Bankierëve është pikërisht ai i të vendosurit nën një diktaturë totale, të bazuar në konceptin e “rent”, d.m.th. të dhënies me qera e jo të pronësisë. Nëpërmjet emisionit të një file elektronike, iu debitohet njerëzimit kostoja e jetëve njerëzore e të sakrificës globale.

Një mekanizëm diabolik i varfëron njerëzit

Antonio Miclavez, bashkeautor i librit Euroskllevërit, intervistuar nga Etleboro.

Pyetje: Si ka filluar pasioni juaj për studimin e problematikave të tilla?

Përgjigje: Gjithmonë kam pasur përshtypjen se egzistonte një mekanizëm diabolik që varfëronte njerëzit pavarësisht nga sforcot e tyre për të jetuar denjësisht, i cili e bënte debinë publike si pus pa fund. Ne të gjithë besojmë se pagojmë taksat për të pasur në këmbim një shërbim publik, ndërsa në realitet pagojmë koston e mekanizmit diabolik BOT- Monedhë prej asgjëje. Jam apasionuar e mbrenda tetë muajve kam shkruar një libër që frymëzohet nga personazhet e “World Disney”, e pra nga plaku i dashur rosak që me monedhën e tij lufton me Rockerducklerin – bankierin Rockfeller. Pra, Walter Disney kishte kuptuar çdo gjë.

Më pas diapozitivet e mia kanë marrë pjesë në projektin e Euroskllevërit, sëbashku me avokatin Marco della Luna.

Pyetje: Sipas jush, në çfarë pike është i përhapur në publik problemi i signoraggio-s?

Përgjigje: Nuk mund t`jua them nivelin e sensibilizimit të publikut në masë, por sigurisht njerëzit e kuptojnë direkt mekanizmin bazal, pasi është aq i thjeshtë e aq budalla, e mund të kuptohet menjëherë, mjafton të thuash se ka një mashtrim, i cili na varfëron e na detyron të paguajmë taksat e një debie që kemi me vetveten. Njerëzit të dëgjojnë e të ndjekin në çast. Çfarë më zbavit më shumë është t`i thumboj politikanët tanë, burrat e politikës apo ekonomistët, duke vërejtur sesi ngelin pa fjalë duke pyetur: çfarë është monedha, e çfarë është në fakt debia publike. Një drejtor banke m`u përgjigj një herë se “publikja e privatja” në njëfarë niveli duhen me çdo kusht të përzihen bashkë, në një mënyrë a tjetër. Masa duhet vetëm edukuar, ndërsa për politikanët çështja është pak më e komplikuar.

Pyetje: Ju jeni duke ndjekur ndonjë lëvizje politike?

Përgjigje: Jo, nuk e ndjek politikën, e në këtë pikëpamje sugjeroj të qenurit apolitik, as me të majtën e as me të djathtën, pasi në fund të fundit janë e njëjta gjë. Të them të vërtetën nuk kam marrë pjesë në asnjë propozim që është ngritur këto kohët e fundit.

Pyetje: Megjithatë keni ndjekur teoritë e ndryshme që janë ndjekur mes ekonomistëve e juristëve?

Përgjigje: Sigurisht, i vlerësoj shumë teoritë e De Simone dhe të Gallonit, si dhe eksperiencën e “Simec”, pavarësisht nga limitet e dukshme e difektet që më pas çuan në falimentimin e tij, besoj se është historike: e para monedhe komplementare në Itali e pranuar nga qytetarët. Është reçent propozimi i ligjit nga këshilli komunal i Friuli Venezia Giulia, që dëshiron të vendos të ardhurat e nacionalitetit, po duket se nuk u pëlqen tregtarëve pasi tremben se më pas askush nuk do dojë të punojë më. Unë personalisht propozoj një monedhë komplementare elektronike, e shpërndashme sipas “të ardhurës së nacionalitetit” virtuale sipas kategorisë së punëtorëve në zanatin e dobishëm shoqëror që ato zhvillojnë, që janë në rrezik zhdukje apo të lidhura me traditën e një populli. E pra, shtëpiakët, artizanatët, blegtorët që përdorin metodat tradicionale, kultivimet biologjike. Një e ardhur e tillë mund të shpenzohet më pas në pikat e shitjeve të paisura me software e me paisjet e nevojshme, e që promovojnë monedhën virtuale në këmbim të një zbritje të çmimit për klientin. Në momentin kur kjo lloj paraje do fillojë të lëvizë më shpejt, mund t`u bëhet një zbritje gjithnjë e më e lartë, aq sa euro do vihet mënjanë gjithnjë e më shumë.

Pyetje: Pra ju do i sugjeronit tregtarëve përdorimin e një valute komplementare elektronike?

Përgjigje: Idenë time, të cilën e kam bekuar Anti-Bazeli 2, do ishte ajo e krijimit të një qëndre operuese e cila do drejtojë një database, për t`u vënë në dispozicionin e tregtarëve një sasi monedhe virtuale në proporcion me vlerën e pasurisë së ndërmarrjeve. ORUE im, apo euro i kthyer mbrapsht, do qarkullonte vetëm nëpërmjet kompiuterave, që çdo ndërmarrje do ketë në përdorim. Pastaj kostoja e drejtimit të strukturës qëndrore, shumë - shumë do jetë e njëvlershme me koston e tipografisë së Bankitalia, që do mbulohej nga krijimi i një quote shtesë e parasë, nuk e di, 1%. Një sistem shumë të ngjashëm ka ai i teorizuar nga Hitleri, i cili kishte kuptuar mirë trukun e mekanizmit, ashtu si dhe Mussolini.

Pyetje: Çfarë mendoni për luftën që po drejton Etleboro?

Përgjigje: Nuk e njoh mirë historinë e Ballkanit, por nëpërmjet blogut tuaj e kam ndjekur me interes rastin e Miloscevic, e çfarë i kanë bërë Serbisë e popujve Jugosllavë. Mendoj se mund të jetë një tjetër shembull i shenjestrës egjemonike e të pamëshirshme të Shteteve të Bashkuara e të vetë Perëndimit, ajo çfarë i kanë bërë Ballkanit është vërtet apsurde: përse të çligjërojnë Shtetet e të ndërhyjnë në fatin e një kombi!

Pyetje: Siç e dini, Etleboro ka vendosur të vëjë në qarkullim monedhën etnike. Çfarë mendoni për këtë projekt?

Përgjigje: Besoj se keni kurajo për të shitur, nuk mund të bëj tjetër veçse t`ju admiroj e t`ju përgëzoj për organizatën tuaj, që po tregon një goxha sens praktik dhe shumë inteligjencë. Do e ndjek me kujdes projektin tuaj me shpresen se do ia arrij ta sjell këtë ide edhe këtu në Itali, edhe në komunat tona. Ju vaftë mbarë!

Ky është falimentimi i kapitalizmit

Pak muaj më parë, nuk bëhej tjetër përveç egzaltimit të rritjes së bursave, «triumfi» dhe «suksesi» i sistemit kapitalist global, «mrekullia» e rimarrjes amerikane, që qëndron akoma në këmbë pavarësisht nga debia publike e private në kulmet më të larta. Por asgjë nuk ishte normale: duheshin tërhequr edhe të pafajshmit në cirkun e financës krijuese për t`u vjelur akoma më shumë. Por pas ca orësh, klima ndryshoi. Deri dhe shtypi zyrtar po fillon të rrezikojë në fantazmën e rrëzimit, në mbathjen e kapitaleve, e përse jo, fitimin e rehatisë. Kjo do të thotë se uragani që po afrohet do të jetë i llahtarshëm, që edhe më skeptikët do fillojnë të kuptojnë e do të rikthehen në hapat e tyre, debati po fillon të hapet pasi kriza të tremb, madje edhe shumë. Krahu operativ i Federal Reserve ka shpallur zyrtarisht një ngritje të taksave në 4.75, duke u rezervuar në të drejtën e “rregullimit” akoma të rendimentit mbi titujt bienalë në muajt e ardhshëm, deri në një 5.5 të mundshëm e kjo mbrenda qershorit. Me ç`duket “beteja e inflacionit” me shtrëngimin monetare është e nevojshme e apsolutisht e pashtyeshme. Po gënjen, pasi një politikë e tillë nuk do kishte kuptim pa prezencën e një debie të paqëndrueshme, me brishtësi financiare, me një insolvibilitet kolosale. E në këtë situatë mjafton një ngritje edhe minimale të taksave të Vendeve të tjera, për të bllokuar në çast fluksin e SHBA-së të të gjithë kapitaleve të dhëna borxh Amerikës. Për këtë do mendoje mister Euro që më së fundi do ia arrijë qëllimit për të cilin është krijuar: të jetë ekskluzivisht monedha më e fortë, mbi hirin e dollarit, nën goditjet e petrol-euro-s e luftës së taksave. Të sigurtë për fitoren e tyre, festojnë aksi Ruso-Kinez që kuadron përreth Iranit. Tashmë kanë dështuar e ato kanë naftën, ndërsa T-Bond të mjaftueshëm për të bërë luftën e tyre globale, por nuk do ketë asnjë fitues, pasi të gjithë ne, sëbashku do paguajmë fundin e kapitalizmit. Qarku po mbyllet dhe teoria e Etleboro-s, është komfirmuar nga analistet dhe nga forca e eventeve, e është e drejtë: ne jemi anti-kapitalizmi, e për këtë kemi fituar tashmë.